Zacznij od siebie
Są momenty w życiu, kiedy czujesz, że dłużej nie da się iść tak samo. Że coś domaga się uwagi – emocja, myśl, wzorzec, który wraca uparcie, mimo że robisz wszystko, by go ominąć.
Psychoterapia indywidualna to nie tylko sposób na przejście przez trudność. To przestrzeń, w której uczysz się siebie na nowo – swoich emocji, potrzeb, relacji z innymi i ze sobą samą/samym.
W mojej pracy nie stosuję gotowych schematów. Każda interwencja terapeutyczna wynika z całościowego zrozumienia Twojej historii, osobowości i sposobu, w jaki funkcjonujesz emocjonalnie – po to, by praca, którą wykonujemy razem, była precyzyjna i realnie skuteczna.
Kiedy warto rozpocząć terapię?
Nie musisz mieć wielkiego kryzysu, żeby zasłużyć na wsparcie. Czasem wystarczy poczucie, że coś jest nie tak – nawet jeśli trudno to nazwać.
Terapia indywidualna może być dla Ciebie, jeśli:
-
czujesz silny stres, lęk, przygnębienie lub napięcie, które nie mija,
-
masz trudności w relacjach – w rodzinie, związku, pracy,
-
przechodzisz przez stratę, rozstanie, zmianę życiową lub kryzys tożsamości,
-
zmagasz się z niskim poczuciem własnej wartości, brakiem motywacji, trudnością w podejmowaniu decyzji,
-
towarzyszy Ci poczucie pustki, samotności albo niezrozumienia – nawet gdy jesteś otoczona/y ludźmi,
-
chcesz lepiej rozumieć siebie – swoje emocje i schematy, które nieświadomie powtarzasz,
-
szukasz większej samoakceptacji, spójności i rozwoju – bez wielkiego kryzysu, po prostu dla siebie.
Pracuję też z osobami zmagającymi się z zaburzeniami nastroju, lękowymi, psychosomatycznymi, a także z wypaleniem zawodowym i trudnościami adaptacyjnymi.
Terapia jako przestrzeń, nie tylko narzędzie
Psychoterapia to coś więcej niż eliminacja objawu. To bezpieczne miejsce, w którym możesz się zatrzymać, przyjrzeć sobie z uważnością – i zacząć budować życie, które jest naprawdę zgodne z Twoimi wartościami.
To proces. Czasem powolny, czasem intensywny – ale zawsze prowadzący w stronę głębszego zrozumienia siebie.
Jan, 42 lata, zgłosił się na psychoterapię z powodu przewlekłego lęku i trudności z kontrolowaniem negatywnych myśli, które wpływały na jego życie zawodowe i rodzinne. W trakcie terapii odkrył, że jego reakcje lękowe wiązały się z przeszłymi doświadczeniami oraz niewypracowanymi mechanizmami radzenia sobie ze stresem. Pracując ze mną Jan, nauczył się rozpoznawać i nazywać emocje, zmieniać niekorzystne schematy myślowe oraz budować zdrowsze strategie radzenia sobie z codziennymi wyzwaniami.
Indywidualna psychoterapia relacji
To, jak kochamy, uczymy się na długo przed pierwszą miłością
Zanim nauczyłaś/eś się mówić, już wiedziałaś/eś, czy bliskość jest bezpieczna. Relacje, które nas ukształtowały – z rodzicem, opiekunem, pierwszymi więziami – zostawiają w nas mapę: jak kochać, komu ufać, czego się bać. Tę mapę nosimy potem w każdym związku, przyjaźni, a nawet relacji zawodowej.
Czasem ta mapa nam służy. Czasem – prowadzi nas w kółko, do tych samych, bolesnych miejsc.
.
Kiedy relacje bolą bardziej, niż powinny
Trudność w nawiązywaniu bliskości. Konflikty, które wracają jak echo tej samej rozmowy. Poczucie, że jesteś blisko kogoś, a mimo to – sama/sam. To sygnały, że warto przyjrzeć się nie tylko relacji, ale temu, co Ty w nią wnosisz – nieświadomie, z przeszłości.
Szczególnie blisko jest mi do pracy z osobami, które:
-
doświadczyły toksycznej relacji z partnerem lub rodzicem – w tym relacji z osobą o rysie narcystycznym,
-
dorastały w rodzinie z problemem uzależnienia, przemocą lub zaburzoną więzią emocjonalną (DDA, DDD),
-
mierzą się z powtarzającymi się trudnościami w relacjach z rodzeństwem, współpracownikami czy bliskimi przyjaciółmi,
-
odczuwają silny lęk przed bliskością i odrzuceniem – lub przeciwnie, nadmiernie przywiązują się do drugiej osoby.
Zrozumieć wzorzec to pierwszy krok, by go zmienić
Terapia relacji indywidualnej to praca nad tym, skąd biorą się Twoje trudności w bliskości – i jak, krok po kroku, budować relacje bardziej świadome, spokojniejsze, bezpieczniejsze emocjonalnie. Nie po to, by unikać bliskości, ale by móc jej w końcu zaufać.
Jeśli czujesz, że pora zrozumieć dynamikę swoich relacji i poczuć się w nich pewniej – jestem tu, żeby Ci w tym towarzyszyć.
Terapia Dorosłych z Syndromem DDA i DDD
Terapia dla Dorosłych Dzieci Narcystycznych Rodziców
Terapia dla Ofiar Narcystycznego/ Toksycznego Partnera
Terapia dla Dorosłych Dzieci Rodziców z Osobowością Borderline
Terapia dla Dorosłych Dzieci Toksycznych Rodziców
Terapia dla Dorosłych Dzieci Niedojrzałych Emocjonalnie Rodziców
Katarzyna, 39 lat, zgłosiła się na terapię z powodu trudności w utrzymaniu bliskich związków. W dorosłym życiu unikała bliskości i dystansowała się, co prowadziło do poczucia osamotnienia. W trakcie terapii odkryła, że te wzorce miały swoje źródło w chłodnej i krytycznej relacji z narcystyczną matką w dzieciństwie. Pracując nad sobą, nauczyła się rozpoznawać swoje potrzeby, stawiać granice i budować bezpieczne, satysfakcjonujące więzi.
Warto wiedzieć
Psychoterapia to proces, który może trwać od kilku miesięcy do kilku lat — jego długość zależy od wielu czynników: Twoich celów, motywacji, zaangażowania i gotowości do pracy nad sobą. W trakcie wspólnej pracy lepiej poznasz siebie i zrozumiesz mechanizmy, które wpływają na Twoje emocje, decyzje i relacje. Odkryjesz przyczyny trudności, ale też nauczysz się rozpoznawać powtarzające się schematy zachowań oraz inaczej reagować na wyzwania i stres.
Psychoterapię poprzedza zazwyczaj 3–5 spotkań konsultacyjnych, podczas których poznaję Twoją sytuację życiową, historię, relacje i kluczowe momenty rozwojowe. Rozmawiamy o ważnych wydarzeniach — od dzieciństwa po dorosłość — oraz o Twoich relacjach z innymi ludźmi, pracy, przekonaniach i emocjach.
Następnie wspólnie ustalamy cele terapeutyczne. To moment, w którym porządkujemy Twoje potrzeby i oczekiwania. Cele powinny dotyczyć obszarów, na które masz realny wpływ i które mają zostać uzdrowione w trakcie terapii.
Psychoterapia to nie tylko droga do zrozumienia siebie, ale także realna szansa na zmianę — prowadzącą do większej równowagi, wolności i lepszej jakości życia.